Τον κόσμο των κρυπτονομισμάτων περιμένει μια ακόμη σημαντική αλλαγή. Η Goldman Sachs, η Citigroup, η Deutsche Bank και άλλοι χρηματοπιστωτικοί κολοσσοί σχεδιάζουν ένα κοινό stablecoin, το οποίο θα μπορούσε να ανταγωνιστεί καθιερωμένα ψηφιακά νομίσματα όπως τα USDT και USDC. Σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης, για την ανάπτυξη και τη λειτουργία του έχουν διατεθεί περίπου 270 εκατομμύρια δολάρια. Το έργο θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο οι τράπεζες και οι πελάτες τους μεταφέρουν χρήματα σε όλο τον κόσμο.
Πριν από λίγα χρόνια, τα παραδοσιακά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στάθηκαν κυρίως επιφυλακτικά απέναντι στα κρυπτονομίσματα. Σήμερα, ωστόσο, ορισμένες από τις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου προετοιμάζονται για ένα σενάριο στο οποίο τα ψηφιακά tokens αποτελούν συνηθισμένο μέρος της χρηματοπιστωτικής υποδομής. Αντί να χρησιμοποιούν απλώς τα υπάρχοντα κρυπτονομίσματα, θέλουν να δημιουργήσουν τη δική τους εναλλακτική λύση, της οποίας τη λειτουργία θα ελέγχουν σε μεγαλύτερο βαθμό.
Η νέα πρωτοβουλία, με την εργασιακή ονομασία Project Faro, συγκεντρώνει συνολικά 21 χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Σύμφωνα με το πρακτορείο Bloomberg, στο οποίο παραπέμπει το CoinDesk, οι συμμετέχοντες στο έργο έχουν δεσμευτεί να διαθέσουν περίπου 270 εκατομμύρια δολάρια για τη χρηματοδότηση των πρώτων πέντε ετών λειτουργίας της κοινής εταιρείας.
Δεν πρόκειται για χρήματα που έχουν ήδη τεθεί σε κυκλοφορία με τη μορφή κρυπτονομισμάτων. Τα κεφάλαια προορίζονται για τη χρηματοδότηση της δημιουργίας και της λειτουργίας της εταιρείας που θα εκδίδει το ψηφιακό νόμισμα. Το ίδιο το έργο βρίσκεται προς το παρόν στη φάση προετοιμασίας.
Περιεχόμενα άρθρου:
- Goldman Sachs, Citi i Deutsche Bank. Bankovní konkurenti spojují síly
- Co vlastně banky připravují a proč to není další bitcoin?
- Banky chtějí konkurovat trhu za téměř 300 miliard dolarů
- Proč banky nezůstávají u klasických převodů?
- Rozhodující bude regulace. V Evropě platí pravidla MiCA
- Co to znamená pro běžné uživatele kryptoměn?
Goldman Sachs, Citi και Deutsche Bank. Οι τραπεζικοί ανταγωνιστές ενώνουν τις δυνάμεις τους
Στους συμμετέχοντες του έργου συγκαταλέγονται σημαντικές αμερικανικές τράπεζες, όπως η Goldman Sachs, η Citigroup, η Bank of America και η Wells Fargo. Συμμετέχουν επίσης ευρωπαϊκά ιδρύματα, μεταξύ των οποίων η Deutsche Bank, η Banco Santander, η UBS και η Crédit Agricole.
Συνολικά 21 χρηματοπιστωτικά ιδρύματα παρουσίασαν το σχέδιο κοινής επιχείρησης ήδη στις αρχές Σεπτεμβρίου. Στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα ψηφιακό μέσο πληρωμής, το οποίο θα συνδυάζει την τεχνολογία του blockchain με την αξιοπιστία και το ρυθμιστικό υπόβαθρο του παραδοσιακού τραπεζικού τομέα.
Η εταιρεία που θα εκδίδει το stablecoin αναμένεται να ιδρυθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σύμφωνα με πληροφορίες του Νοεμβρίου, το έργο αναζητά ακόμη διευθύνοντα σύμβουλο, ενώ η οριστική εμπορική του ονομασία δεν έχει ανακοινωθεί.
Το πρώτο ψηφιακό νόμισμα θα είναι συνδεδεμένο με το αμερικανικό δολάριο και αναμένεται να εισέλθει στην αγορά το πρώτο εξάμηνο του 2027. Οι τράπεζες, ωστόσο, υπολογίζουν και σε άλλα νομίσματα. Μεταξύ των προτεραιοτήτων τους είναι η δημιουργία ενός stablecoin συνδεδεμένου με το ευρώ. Ακριβώς η ευρωπαϊκή εκδοχή μπορεί να είναι σημαντική για τη μελλοντική χρήση αυτών των ψηφιακών περιουσιακών στοιχείων στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Μην το χάσετε: Οι 10 κορυφαίες χώρες με την ταχύτερη υιοθέτηση κρυπτονομισμάτων
Τι ετοιμάζουν στην πραγματικότητα οι τράπεζες και γιατί δεν πρόκειται για ένα ακόμη bitcoin;
Το ψηφιακό νόμισμα που ετοιμάζεται θα ανήκει στην κατηγορία των λεγόμενων stablecoins. Σε αντίθεση με το bitcoin ή το ethereum, η αξία των οποίων παρουσιάζει έντονες διακυμάνσεις στην αγορά, τα stablecoins προορίζονται να διατηρούν σχετικά σταθερή τιμή.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ένα token συνδεδεμένο με το αμερικανικό δολάριο. Στόχος του είναι μία ψηφιακή μονάδα να αντιστοιχεί στην αξία ενός δολαρίου. Τη σταθερότητα μπορούν να εξασφαλίζουν αποθεματικά περιουσιακά στοιχεία, όπως μετρητά ή βραχυπρόθεσμα κρατικά ομόλογα. Έτσι, ένα stablecoin μπορεί να επιτρέψει τη μεταφορά δολαριακής αξίας μέσω blockchain, χωρίς να απαιτείται κλασική τραπεζική μεταφορά σε κάθε συναλλαγή.
Εάν, για παράδειγμα, μια εταιρεία χρειάζεται να μεταφέρει κεφάλαια σε έναν ξένο εμπορικό εταίρο, μια λύση βασισμένη στο blockchain μπορεί υπό ορισμένες συνθήκες να προσφέρει ταχύτερο διακανονισμό και απλούστερη μετακίνηση χρημάτων μεταξύ των συμμετεχόντων στη συναλλαγή.
Αυτό όμως δεν σημαίνει αυτομάτως ότι μια τέτοια πληρωμή θα είναι πάντα φθηνότερη ή ασφαλέστερη. Εξαρτάται από την τεχνολογία που χρησιμοποιείται, τις χρεώσεις, τη διαθεσιμότητα της υπηρεσίας, καθώς και τους κανόνες για την ανταλλαγή των tokens πίσω σε κανονικό χρήμα.
Σημαντικό είναι επίσης να γίνεται διάκριση ανάμεσα σε ένα τραπεζικό stablecoin και σε ένα ψηφιακό νόμισμα κεντρικής τράπεζας. Το Project Faro δεν είναι έργο του αμερικανικού Ομοσπονδιακού Συστήματος Αποθεματικών, αλλά ιδιωτική πρωτοβουλία χρηματοπιστωτικών εταιρειών.

Οι τράπεζες θέλουν να ανταγωνιστούν μια αγορά σχεδόν 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων
Ο τραπεζικός όμιλος εισέρχεται σε μια αγορά που σήμερα κυριαρχείται κυρίως από δύο εταιρείες. Μεγαλύτερος εκδότης stablecoins είναι η Tether με το token της USDT, ενώ τη δεύτερη σημαντική θέση κατέχει η Circle με το ψηφιακό νόμισμα USDC.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Νοεμβρίου του ιστότοπου Unchained, η συνολική αξία των δολαριακών stablecoins σε κυκλοφορία ανερχόταν σε περίπου 293 δισεκατομμύρια δολάρια. Τα USDT και USDC μαζί αντιπροσώπευαν περίπου το 84 τοις εκατό αυτής της αγοράς.
Από την πλευρά των παραδοσιακών τραπεζών, πρόκειται για ευκαιρία να αποκτήσουν μερίδιο σε μια αγορά που μέχρι σήμερα κυριαρχείται από εταιρείες τεχνολογίας και κρυπτονομισμάτων. Τα stablecoins άλλωστε δεν χρησιμεύουν μόνο για συναλλαγές με bitcoin. Όλο και μεγαλύτερη προσοχή συγκεντρώνει η χρήση τους σε διεθνείς πληρωμές, στον διακανονισμό χρηματοοικονομικών συναλλαγών ή στη μεταφορά τοκενοποιημένων περιουσιακών στοιχείων.
Σε αυτούς τους τομείς οι τράπεζες μπορούν να αξιοποιήσουν ένα σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα – εκτεταμένες πελατειακές βάσεις, υπάρχουσα υποδομή πληρωμών και πολυετή εμπειρία στη διαχείριση χρηματικών κεφαλαίων.
Η επιτυχία, ωστόσο, δεν είναι εγγυημένη. Τα καθιερωμένα stablecoins επωφελούνται από τη διαθεσιμότητά τους στα χρηματιστήρια κρυπτονομισμάτων, την υψηλή ρευστότητα και την ευρεία χρήση τους. Το νέο τραπεζικό token θα πρέπει να προσφέρει αρκετά πειστικό λόγο για τον οποίο οι πελάτες θα έπρεπε να το προτιμήσουν.
Διαβάστε επίσης: Αξιολόγηση Trust Wallet: Ελέγξτε τα κρυπτονομίσματά σας με εμπιστοσύνη
Γιατί οι τράπεζες δεν μένουν στις κλασικές μεταφορές;
Το παραδοσιακό τραπεζικό σύστημα διεκπεραιώνει καθημερινά τεράστιο αριθμό συναλλαγών. Οι διεθνείς μεταφορές, ωστόσο, μπορεί να είναι περίπλοκες, ιδίως όταν περνούν από αρκετές διαμεσολαβητικές τράπεζες ή περιλαμβάνουν διαφορετικά νομίσματα.
Το blockchain προσφέρει τη δυνατότητα μεταφοράς ψηφιακών περιουσιακών στοιχείων μέσω κοινής υποδομής και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ταχύτερου διακανονισμού των συναλλαγών σε σύγκριση με τις υπάρχουσες διαδικασίες.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον μπορεί να έχει η σύνδεση των stablecoins με την τοκενοποίηση χρηματοπιστωτικών περιουσιακών στοιχείων, δηλαδή τη μετατροπή των δικαιωμάτων σε ορισμένα περιουσιακά στοιχεία σε ψηφιακή μορφή. Αν, για παράδειγμα, γινόταν διαπραγμάτευση τοκενοποιημένων ομολόγων, το stablecoin θα μπορούσε να χρησιμεύει ως μέσο πληρωμής τους. Η μεταφορά του περιουσιακού στοιχείου και η πληρωμή θα μπορούσαν έτσι, υπό κατάλληλες τεχνικές και νομικές προϋποθέσεις, να πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο ενός διασυνδεδεμένου ψηφιακού συστήματος.
Αυτός είναι επίσης ένας από τους λόγους για τους οποίους οι μεγάλες επενδυτικές τράπεζες ενδιαφέρονται για τα stablecoins. Δεν επιδιώκουν απαραίτητα τη δημιουργία ενός ακόμη κρυπτονομίσματος για μικρούς κερδοσκόπους, αλλά κυρίως τη δυνατότητα αξιοποίησης της τεχνολογίας μέσα στο ίδιο το χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Καθοριστική θα είναι η ρύθμιση. Στην Ευρώπη ισχύουν οι κανόνες MiCA
Σημαντικός παράγοντας για την ανάπτυξη των τραπεζικών stablecoins είναι η σταδιακή διαμόρφωση ρυθμιστικών κανόνων. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, σημαντικό πλαίσιο αποτελεί ο νόμος GENIUS Act, ο οποίος ρυθμίζει την έκδοση stablecoins πληρωμών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει τους δικούς της κανόνες μέσω του κανονισμού MiCA.
Η ευρωπαϊκή ρύθμιση της ESMA καθορίζει απαιτήσεις για τους εκδότες κρυπτοστοιχείων, τη διαφάνεια, την αδειοδότηση δραστηριότητας και την προστασία των πελατών. Η κοινοπραξία τραπεζών δήλωσε ότι σκοπεύει να τηρεί τους κανόνες του GENIUS Act και του MiCA στον βαθμό που αυτοί θα εφαρμόζονται στη δραστηριότητά της.
Ακριβώς το ρυθμιστικό πλαίσιο θα μπορούσε να αποτελέσει ένα από τα επιχειρήματα για εταιρικούς και θεσμικούς πελάτες, οι οποίοι, κατά τη χρήση ψηφιακών περιουσιακών στοιχείων, απαιτούν προβλέψιμους όρους και σαφώς καθορισμένη ευθύνη.
Ωστόσο, ούτε ένα ρυθμιζόμενο stablecoin δεν είναι χωρίς κινδύνους. Για τους κατόχους του θα είναι σημαντικά, για παράδειγμα, η σύνθεση των αποθεματικών, η δυνατότητα εξαγοράς, η νομική θέση του εκδότη ή η ασφάλεια του blockchain που χρησιμοποιείται. Η συγκεκριμένη μορφή του μηχανισμού αποθεματικών του Project Faro δεν έχει δημοσιοποιηθεί μέχρι στιγμής.
Τι σημαίνει αυτό για τους απλούς χρήστες κρυπτονομισμάτων;
Για τους μικρούς επενδυτές πιθανότατα δεν θα αλλάξουν πολλά τους επόμενους μήνες. Το νέο stablecoin δεν βρίσκεται ακόμη στην αγορά και οι τράπεζες δεν έχουν δημοσιοποιήσει ακόμη όλες τις λεπτομέρειες της λειτουργίας του.
Σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, ωστόσο, η είσοδος των παραδοσιακών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων μπορεί να αυξήσει τον ανταγωνισμό μεταξύ των παρόχων ψηφιακού χρήματος. Αυτός θα μπορούσε να οδηγήσει στη δημιουργία νέων υπηρεσιών πληρωμών, σε ευρύτερες δυνατότητες χρήσης των stablecoins και ενδεχομένως σε πίεση για μείωση του κόστους συναλλαγών. Προς το παρόν δεν είναι σαφές αν τα τραπεζικά stablecoins θα επεκταθούν στους απλούς καταναλωτές ή αν θα παραμείνουν κυρίως εργαλείο για χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και μεγάλες εταιρείες.
Το Project Faro, πάντως, καταδεικνύει μια θεμελιώδη αλλαγή στη στάση του παραδοσιακού χρηματοπιστωτικού τομέα. Οι τράπεζες δεν εξετάζουν πλέον μόνο το αν θα χρησιμοποιήσουν τις τεχνολογίες των κρυπτονομισμάτων. Επικεντρώνονται όλο και περισσότερο στο ερώτημα ποιον ρόλο θέλουν οι ίδιες να διαδραματίσουν στη μελλοντική λειτουργία τους.
